MP 44 vs Sturmgewehr 44 ?

Ze względu na zmieniane amunicji jakiej dokonali konstruktorzy zastępując standardową 9mm na 7,92mm, przyjęto nową broń jako Sturmgewehr-44 czyli w skrócie [StG]. Dlatego też często spotyka się nazwe MP-44 co jesdt niedokładnym określeniem tej broni gdyż nie był to już pistolet maszynowy

Mnogośc nazw mp44 (mp43, stg) nie wynika z czyjegoś "widzi mi się", tylko z dość dużych perypeti jakie wiazały się ze wdrożeniem tej broni do produkcji (a właściwie nadanie odpowiedniej skali produkcji tej "rewolucyjnej"* konstrukcji).

* Bo pierwszy karabin sturmowy to nie był, ale przyczynil się do rozreklamowania tego typu broni wśród sztabów wszystkich liczących się armii (a szczególnie radzieckiej).

W 1942 roku Niemcy rozpoczęli pracę nad zaprojektowaniem karabinka automatycznego, który miał połączyć cechy pistoletu maszynowego z karabinem maszynowym tj. mieć stosunkowo niską wagę, przy możliwości strzelania ogniem ciągłym na odległość do 1000 m, dużą siłę ognia i szybkostrzelność.

Projekt takiego karabinka oznaczono jako MKb-42 (niem. Machinenkarabiner 42). Pracą nad tym projektem zajęły się dwie wytwórnie broni: Karl Walther oraz C.G. Haenel. W broni tej użyto naboi pośrednich Karabinerpatrone 7,9 x 33 mm wytwórni amunicji Polte. Dzięki zastosowaniu tej amunicji zasięg efektywny broni wynosił 600 metrów a prędkość początkowa wynosiła 680 m/s.

Po przebadaniu obu projektów: MKb-42 (W) firmy Walther i MKb-42 (H) firmy C.G. Haenel, ostatecznie przyjęto projekt MKb-42 (H), zaprojektowany przez Hugo Schmeissera został przyjęty do produkcji seryjnej jako MP-43B (niem. Machinenpistole 43) i wprowadzony na uzbrojenie oddziałów pancernych Wehrmachtu i Waffen SS. W toku dalszych prób karabinek ten został zmodyfikowany i produkowany pod nazwą MP-43/1. Dalej, w marcu 1944 roku, zmieniono jego nazwę - ciągle był to MP, ale teraz już 44. Następnie w grudniu 1944 roku wprowadzono nowy wariant karabinka, który oznaczono jako Sturmgewehr 44 (Stg-44) (pol. karabin szturmowy 44).

łącznie w latach 1943 – 1944 wyprodukowano 425 977 sztuk karabinków szturmowych wszystkich wersji.

Po wojnie znajdował się na wyposażeniu niektórych oddziałów podziemia antykomunistycznego w Polsce. Karabiny StG44 były używane przez milicję Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Trafiły także w ręce członków rozmaitych organizacji zbrojnych w krajach trzeciego świata. Zakończenie w 1961 r. produkcji amunicji 7,92 x 33 mm Kurz w NRD (milicja enerdowska zastąpiła StG44 karabinem AK) spowodowało spadek użyteczności StG44 jako broni wojskowej (problemy z amunicją). Nadal był jednak cenioną bronią kolekcjonerską w USA. Popularność i liczba w pełni sprawnych egzemplarzy StG44 jest tak duża, że w 2004 r. niemiecka firma SM Chemnitzer Sportwaffen und Munitionfabrik GmbH ponownie uruchomiła produkcję amunicji 7,92 x 33 mm.

Karabinek działa na zasadzie odprowadzenia gazów przez boczny otwór w ściance lufy. Komora gazowa typu zamkniętego ma stałą objętość.

Karabinek składa się z następujących części: lufy z komorą gazową, komorą zamkową z płaszczem lufy, komory spustowej z rękojeścią, zamka, mechanizmów: ryglowego, spustowego i uderzeniowego; sprężyny powrotnej, tylca z kolbą i magazynka z mechanizmem podawania.

Ryglowanie przewodu lufy następuje przez wychylenie zamka w płaszczyźnie pionowej podczas ryglowania. Ryglowania i odryglowania dokonuje się za pomocą współpracujących ze sobą odpowiednio pochyłych płaszczyzn na zamku i suwadle. Karabinek posiada mechanizm uderzeniowy typu kurkowego. Mechanizm spustowy pozwala na prowadzenie ognia zarówno pojedynczego, jak i ciągłego.

Celownik sektorowy pozwala na prowadzenie ognia do 800 m. Podziałka celownika naniesiona jest na ramię celownika. Każda podziałka odpowiada zmianie odległości o 50 m. Szczerbinka i muszka o zarysie trójkąta.

Zasilanie karabinka nabojami odbywa się z wymiennego magazynka łukowego o pojemności 30 naboi z dwurzędowym ułożeniem naboi.

Oryginalną cechą karabinka jest to, że większość części jest tłoczona, a do ich łączenia najczęściej stosowano nitowanie i spawanie punktowe

Spokojnie chłopaki - Melon jakiś czas temu wykłócał się ze mną, że magazynek od Desert Eagle'a waży ponad kilogram, a sam pistolet 0,75kg No ale On czyta poważne źródła i dziesiątki książek o broni. Niestety - informacje podawane przez producenta tej broni nie były dla Niego dość poważne

Wiecie, tak sobie jeszcze raz poczytałem ten emat, usmiałem się, popłakałem i w pewny momencie zauważyłem coś ciekawego.
Looknijcie na fachowy post paratroopaz poprzedniej strony(ten na dole) i na powyższy Bezela. No po rostu miód, uwielbiam ludzi błyskotliwych i błyskajacych wiedza...

OMG LOL

Postów z tej strony nie czytałem, faktycznie niezłe, hehehe

Ponieważ jest taka a nie inna pora i lubi odgrzewane kotlety dodam cosik od siebie
określenie "mp" należy wiązać z [werble]
amunicją*... Chłopaki nie wiedzieli po prostu jak zakwalifikować amunicje posrednią (i nic dziwnego, skoro był to pierwszy karabin automatyczny zasilany takowym nabojem).
Dlatego nowy nabój okreslili jako maschinpistoletepatrone 43. A automat zasilany amunicją pistoletową to pistolet maszynowy
Potem im sie odwidziało i był już 7,92 kurz i było git... Czyli był STG a nie MP44.
Koniec opowieści

* nie dziękujcie mi za tą "odkrywczą" i "błyskotliwą" "myśl"