Najlepszy film/serial o tematyce wojennej

"Szyfrach Wojny"

Było tam kilka fajnych kadrów (widać że przestudiowano przy ich wykonaniu sporo zdjęć z walk na Pacyfiku)... Ale za całokształt to film to dno i 3m mułu (subiektywna opinia). Dlaczego?
Płytkie postacie, zbyt duzo patosu (i ten amerykański patriotyzm- ble...). Dialogi drętwe (i te utrte shematy)...
Sceny rodem z kina akcji klasy B (jak ta, w której Japończycy łapią jednego indianina- najlepszego przyjaciela głównego bohatera- a ten niemal ze łzami w oczach rzuca granat by niedopuścić do pojmania koleszki- rozrywając przy okazji z 5 Japończyków- matkooooo co za kicz; dodam tylko że jeden z dwójki bohaterów ginie ratując małą dziewczynke- która niechybnie zgineła by zabita przez Japończyków- reżyser jest Chińczykiem, więc więc brak sympatii do "Japanów" jest zrozumiały ).

Cytat:
Model Dobrzy vs żli itp. W dodatku wtórne...
Przypominjmy: TAK WYGL¡DA WOJNA. WOJNA TO WłA¦NIE "DOBRZY VS ¬LI"

Więc Film "Cienka czerwona linia" nie pokazywał "prawdy" o wojnie (bo tam przecież nie było powiedziane kto był dobry a kto zły...)!?
Klasa filmu to nie ilośc wybuchów, krwi i flaków na ekranie i efektów specjalnych (robionych z rozmachem epickich scen)...
Był taki film "Stalingrad" (taki "Szeregowiec Rayan" w wersji niemieckiej ) i szczerze powiedziawszy był to film znacznie lepszy od "Wroga u bram" (pomijając postać oficera- harcerzyka i klku "łopatologii"), mimo że tam nie było powiedziane kto był dobry, a kto zły (raczej strano się podkreślić że żołnierze obu stron mają niewesoło- ale robiono to dyskretnie).
Zanam mase filmów (dramatów wojennych) które uciekają wręcz od tego schematu (dobrzy vs żli), i wcale nie są to filmy na siłe antywojenne...
W dodatku film zwierał w sobie sporo scen które odwoływały się do realiów tej bitwy (a w "Szeregowcu Rayanie" irytowły mnie wtrącone "na siłe" "anegdoty" związane z lądowaniem w Normandii- tak jak ta z szybowcem desantowym)...

Cytat:
Możesz podać tytuł pod jakim film był dystrybowany w USA
Nie omieszkam. Przy okazji, nie oglądałem owego.

A warto, serio... To klasyk!

Barbarian napisał:

"Byliśmy żołnierzami"- zbyt ckliwy i "bohaterski"

Z tą również...wg. mnie klasyka "współczesnego" kina wojennego.

"Patton" to też klasyka, ale mnie nie porywa i jest wrat obejzenia dla jednej (no może jeszcze za "wierne odtworzenie" gen.Brdleya) kreacji aktorskiej (i to na pierwszym planie )...

Nie mówie że "Byliśmy żołnierzmi" to jest jakiś badziewny film (jest to kawał dobrego kina), ale nie jest to film który by sprawił że szczęka Ci opadnie i nie będziesz mógł spać przez następny tydzień
Już lepszy (i to zdecydowanie) był "Helikopter w ogniu"...

Co do "Czasu apokalipsy"- to jak wyjaśnisz fakt że reżyser (uczestnik tej wojny) tak zbudował film że jest to przechadzka po tamtym konflikcie!?
Po co bohaterowie są świadkami zdobywania wioski przez kawalerie powietrzna, płyną łodzią ptrolową, odwiedzają wysunięte "forty" US army?
Po co tam pokazano ekipe filmowa kręcacą materiał dla stacji telewizyjnych (scena w której "reżyser" każe udawać żołnierzą że walcza ); masze odprawianą przez kapelana; tubylców przesaiedlanych przez wojsko; "centrum rozrywki" w samym środku dżungli; życie jakie panowało w Sajgonie (na początku filmu) i w bazach w Delcie mekongu?
Po co Kurtz czyta wycinki prasowe (w których uzasadnia się wysłanie "doradców wojskowych") oraz krytykuje sposób prowadzenia wojny przez rząd USA (turyści wysyłani na rok na wojne)? Po co sceny w których pojawiają się Francuzii (nie uważasz że jest to "ukłon" w kierunku walk w Indochinach jakie toczyła Francja- i z jakim skutkiem)?
I na koniec po co te ukłony w kierunku "Jądra ciemności" (w której wycieczka w głąb dżungli była pretekstem do ostrego napiętnowania kolonializmu- cywilizowania)?
Widocznie reżyser jeżdzil na kwasie...

Dlaczego to pochwaliłem (sposób naracji), bo mało kto by się na coś takiego odwazył (i niemal napewno nie osiągnoł by tak dobrego efektu).

Różnica między dobrym a żłym filmem jest bardzo cienka (np. Na papierze taki "Pulp fiction" to gniot- postacie maksymalnie przerysowanie, wręcz komiczne, panuje ogólny chaos i historia się sypie- ale w rękach dobrych ludzi wychodzi arcydzieło ze świetnymi kreacjami, kultowymi dialogami, genialnie zmątowane...).

Dziwi mnie że aż tak bezkrytycznie podchodzicie do oceny wielu filmów (dobry film nawet w momęcie w którym wszystkie "bajerki" przygasną nadal ogląda się z wypiekami na twrzy- np. "Oby- ósmu pasażer Nostromo"- nadal trzyma za gardło i nie puszcza ).

Co do "Wroga u bram" to wtórność rozumiem jako powielanie utrtych shematów (dobry, młody, przystojny, zdolny od którego zależa losy ¦wiata- w tym wypadku morale radzieckiej armii - vs. zły- stary, bżydki- ale nie za bardzo- doświadczony, legendarny i piekielnie niebezpieczny przeciwnik).
Sanjper (uczeń "złego") przydzielony "dobremu" (aby pokonać "złego")- postć komiczna i wyrazista (musi przecież wzbudzić sympatie widzów nim zostanie zabita przez "złego"- 1 powód dla którego nie lubimy "złego").
Dzieciak- niewiny, pomocny, zaangażowany dla dobrej (jedynej słusznej) sprawy (jak "zły" go powiesił to był już 2 powód dla którego widz nie lubi "złego"- po przecież ostatnia k.... jest zdolna zrobić krzywde niewinnej isticie).
"Piękna" - czyli panna "dobrego" (już przy pierwszym ich spotkaniu wiadomo jak się cała "sprawa" skończy). Odstępstwem od shemnatu jest fakt że "dobry" nie musi ratować "pieknej" z rąk "złego"...
Natomiast czymś "nieprzewidywalnym" jest stworzenie "trójkąta" (ona go kocha i on ją, ale ona nie kocha tego drugiego który ją kocha, więc ten drugi robi wszystko aby zdobyć ja- kosztem jego ). Model taki został zastosowany tylko (zapewne) kilka set razy (w książkach, filmkach różnej maści itp.)...
I tu pojawia się coś ciekawego... Ten trzeci (nazwijmy go "politruk") jest uzależniony od "dobrego" (którego wylansował- ostania nadzieja biłych- jakie to nowatorskie)... (ale to i tak znaczenia wiekszego z rozwojem akcji nie ma).
"Politruk" inteligentny, przystojny (być taki musi), wyrachowany (na dodatek sypie stereotypami o żydach- ale jest żydem więc mu wolno opowiadać "głodne kawałki" o tym że istnieją jakieś "niewidzialne organizacje"- dla dobra filmu temat ledwie napoczęty- w dodatku tak pokierowany że wychodzi że pochodzenie "politruka"i "pięknej" nie ma znaczenia- "[...]W babilonie zdrada")...
"Politruk" tak "namiesza" że w pewnym momęcie kochankowie dowaiadują się o śmierci ukochanego/ukochanej (nowatorskie jak diabli).
Ale swą pyche i zło "politruk" odpokutowuje składając swoje życie w ofierze (w czasie "finałowej" walki ze "złym" - który ginie- i to od strału w głowe- zorro mial swoje "Z", snajperzy ze Stalingradu mają swoją "kule w łep" ).
Cała historia kończy się happy endem (Związek Radziecki wygrywa; "dobry" jest legendą i spokojnie- już na tyłach frontu może płodzić potomków z "piękną")...
Jeżeli to nie jest wtórne, to chyba przejde na Islam...

Jak pierwszy raz przeczytałem o radzieckim snajperze który:
- zabił ze 180 osób
- zniszczył dwa czołgi
- 20 żolnierzy wroga wzioł do niewoli
To oczy wyszły mi na wierzch (a przeczytałem to na jakieś 3-5 lat przed premierą "Wroga u bram"... Pomyślałem wtedy "Rambo jednak naprwde istniał" (nazwiska tego "chodzącego armagedonu" nie znałem- a dane mogą być błędne- bo podaje je z pamięci)...
Chyba taka postać mogła posłużyć za bohatera lepszego filmu (ale przecież równie dobrze mógł by to być Rambo IV w scenerii WWII- więc nie było aż tak żle ).

P.S Jon- "W jasną księżycową noc" (pewnie jak zwykle przekręciłem tytuł)
też byli dobrzy vs. żli (po za dowódcą kompanii- ale to był raczej "wyjątek potwierdzający regułe" )?
Film (i książka) była o wojnie, budżetu dużego tam nie było... Za to była tam nieliniowa (nieprzewidywalna) fabuła, studium psyhologiczne bohaterów (musze zminić te foldery informacyjne bo strasznie sztampowe ), ale przecież...

przewidywalności - to prawda, ale oglądając ów film na takie duperele nie zwraca się uwagi

Ale film (i książka) Ci się podobała (mnie również)
Więc jeżli producent wyda "kupe" kasy na efekty specjalne (ztrudni dobrego operatora i orkiestre synfoniczną aby zgrała kilka kawałków), to jesteś w stanie przeboleć brak w scenariuszu?

Jest taki film- "Pluton" tam też jest jasna i klarowna granica kto jest dobry, a kto zły (i na końcu "dobro" "zwycięża"). Ale film jest tak zrobiony że oglądając go ten shemat nie irytuje (nie "wyziera" tak z ekranu)... Tego niestety nie mogę powiedzieć o "Wrogu u bram"...

Jak pierwszy raz przeczytałem o radzieckim snajperze który:
- zabił ze 180 osób
- zniszczył dwa czołgi
- 20 żolnierzy wroga wzioł do niewoli

No to prawie jak Chuck Norris...

Obejrzyjcie sobie Patrol... Stary ale naprawde świetny... Zero holiłudu, czysta wojna... czysty wietnam...

[Jon]

Więc Film "Cienka czerwona linia" nie pokazywał "prawdy" o wojnie (bo tam przecież nie było powiedziane kto był dobry a kto zły...)!?

Również nie oglądałem [mam spore braki w spisie "zaliczonych" Wybitnych Dzieł Filmowych Dot. Wojny].

Nie twierdzę, że podział "Dobrzy i ¬li" jest jakąkolwiek "Wojenną prawdą" - ale tak to prezentowało się z perspektywy zwykłego szeregowca, który do głowy miał wbite jedynie to, jak wygląda wróg, i to że za wszelką cenę należy go zabić... właśnie dlatego, że my jesteśmy dobrzy - a oni, źli. Dlatego imo we Wrogu u Bram to razić w oczy nie powinno, właśnie z powodu perspektywy z jakiej zdarzenia są przedstawiane...

Klasa filmu to nie ilośc wybuchów, krwi i flaków na ekranie i efektów specjalnych (robionych z rozmachem epickich scen)...

Nigdzie nie napisałem, że jest inaczej.

I na koniec po co te ukłony w kierunku "Jądra ciemności" (w której wycieczka w głąb dżungli była pretekstem do ostrego napiętnowania kolonializmu- cywilizowania)?

Jak w ogóle możesz zadać takie pytanie?! Film był inspirowany książką, co po pierwsze widać [z tego co pamiętam po oglądnięciu filmowej adaptacji książki] i co było jasno zaznaczane, choćby w recenzjach. Właśnie te nawiązania sprawiają, że film jest bardziej [jak to zostało gdzieś powiedziane] "uniwersalny" i nie należy go odnosić jedynie do wojny wietnamskiej. Jest to, było nie było, jedną z rzeczy, które przekładają się na klimat filmu...

... a ów moim zdaniem jest wyśmienity.

jak wyjaśnisz fakt że reżyser (uczestnik tej wojny)

Nie wiedziałem o tym.

Po co bohaterowie są świadkami zdobywania wioski przez kawalerie powietrzna, płyną łodzią ptrolową, odwiedzają wysunięte "forty" US army?
Po co tam pokazano ekipe filmowa kręcacą materiał dla stacji telewizyjnych (scena w której "reżyser" każe udawać żołnierzą że walcza ); masze odprawianą przez kapelana; tubylców przesaiedlanych przez wojsko; "centrum rozrywki" w samym środku dżungli; życie jakie panowało w Sajgonie (na początku filmu) i w bazach w Delcie mekongu?
Po co Kurtz czyta wycinki prasowe (w których uzasadnia się wysłanie "doradców wojskowych") oraz krytykuje sposób prowadzenia wojny przez rząd USA (turyści wysyłani na rok na wojne)? Po co sceny w których pojawiają się Francuzii (nie uważasz że jest to "ukłon" w kierunku walk w Indochinach jakie toczyła Francja- i z jakim skutkiem)?

Po co? Cały ten film to przecież swego rodzaju antywojenny manifest - on nie ma nic wyjaśniać, nikt nie stara się tu podawać przyczyń owego konfliktu, problemów ówczesnego społeczeństwa, sytuacji politycznej - Nie, do cholery, on ma pokazywać bezsens, absurdalność i ogromne kontrasty tej wojny [i jak świadczy spotkanie z Francuzami, nie tylko tej]. Chodziło właśnie o to, o długą i możliwie pełną w doznania wycieczkę po pełnej groteski wojnie, połączonej z krytyką hipokryzji ["... uczymy młodych ludzi palić innych ludzi żywcem, ale nie pozwalamy im napisać słowa >>kurwa<< na samolotach, bo to niemoralne"], którą wykazywała się amerykańska kultura. O pokazanie rozdarcia człowieka, którego umysł broni się przed całym szaleństwem wydarzeń wokół. Nie o wyjaśnianie czegokolwiek. I to udało się perfekcyjnie.

I choć pokazywało to konflikt w nieco innym świetle niż inne tego typu produkcje, to film został doprawiony tak by właśnie być pełnym obrazem tego, co wyżej wymienione. I było to zagranie jak najbardziej udane, które właśnie sprawiło, że film ów jest wyjątkowy - swoista "wycieczka po szaleństwie". Pełna groteski, kontrastów, gęstego, sugestywnego klimatu oraz rosnącego napięcia.

Dlaczego to pochwaliłem (sposób naracji), bo mało kto by się na coś takiego odwazył (i niemal napewno nie osiągnoł by tak dobrego efektu).

Nigdzie nie napisałem, że sposób narracji jest zły - wręcz przeciwnie, to właśnie on w znacznej mierze buduje atmosferę i genialny klimat tego filmu.

Sanjper (uczeń "złego") przydzielony "dobremu" (aby pokonać "złego")- postć komiczna i wyrazista (musi przecież wzbudzić sympatie widzów nim zostanie zabita przez "złego"- 1 powód dla którego nie lubimy "złego").
Dzieciak- niewiny, pomocny, zaangażowany dla dobrej (jedynej słusznej) sprawy (jak "zły" go powiesił to był już 2 powód dla którego widz nie lubi "złego"- po przecież ostatnia k.... jest zdolna zrobić krzywde niewinnej isticie).

I tu właśnie jest to kwestia odbioru przez widza. Jeden może widzieć w tym straszne "sku****wo", inny genialną zagrywkę taktyczną. Wszystko zależy od sposobu i indywidualnego podejścia widza.

Z resztą się zgadzam. Buahahaha, tekst z Islamem mi się spodobał

P.S Jon- "W jasną księżycową noc" (pewnie jak zwykle przekręciłem tytuł)
też byli dobrzy vs. żli (po za dowódcą kompanii- ale to był raczej "wyjątek potwierdzający regułe" )?

Bzdura? Właśnie ten film od tego schematu, jak Ty to nazwałeś - starał się ucieć - pokazując, że zarówno po jednej, jak i drugiej stronie walczą tacy sami ludzie. Mający własne życie, rodziny i cele.

Więc jeżli producent wyda "kupe" kasy na efekty specjalne (ztrudni dobrego operatora i orkiestre synfoniczną aby zgrała kilka kawałków), to jesteś w stanie przeboleć brak w scenariuszu?

W sumie racja, ale pamiętaj, że nieraz celowe [a nieraz nie ] niedopowiedzenia dają miejsce dla popisu dla widza

A że Zaitsev zniszczył dwa czołgi czy wziął wrogów do niewoli to pierwsze słyszę.

Za to, o ile mnie pamięć nie myli imć Zaitsev zabił nie 180 - a około 500 ludzi. [hmmm, wg źródła, które przed chwilą znalazłem "jedynie" 400] Dokładnej liczby nie znano, ale na tyle szacowano ilość jego "ofiar".

ak ta, w której Japończycy łapią jednego indianina- najlepszego przyjaciela głównego bohatera- a ten niemal ze łzami w oczach rzuca granat by niedopuścić do pojmania koleszki- rozrywając przy okazji z 5 Japończyków- matkooooo co za kicz

No tak , ty byś rzucił z uśmiechem na ustach granat w najlepszego przyjaciela?

odam tylko że jeden z dwójki bohaterów ginie ratując małą dziewczynke- która niechybnie zgineła by zabita przez Japończyków

Dostać na wojnie kulke nie będąc po niczyjej stronie jest bardzo łatwo...

Rambo III - wspaniała ekranizacja konfliktu radziecko-afgańskiego. Dobra gra aktorska, ciekawe dialogi i fabuła niemalże historyczna.

żelazny Orzeł - tym razem konflikt iracko-amerykański. Wierne odzwierciedlenie rzeczywistości.

a z seriali to M.A.S.H - dokument o Korei

[Jon]

Zapomniałeś o DELTA FORCE - dokumentalnych nagraniach z tajnych operacji SFOD-D

Delta Force to dokument o codziennych działaniach tej grupy. A chodzi o filmy wojenne.

[Jon]

Racja, mój błąd

Bzdura? Właśnie ten film od tego schematu, jak Ty to nazwałeś - starał się ucieć - pokazując, że zarówno po jednej, jak i drugiej stronie walczą tacy sami ludzie. Mający własne życie, rodziny i cele.

To było raczej pytanie retoryczne-tak jak w przypadku "jądra ciemności"- (troszke się zamotałem- godzina była już póżna)...
Jak sam zauważyłeś nie ma tutaj tego shematu (momo że wojna jest widziana z perspektywy mrówki)... Obywatela- zołnierza nieprzystosowanego do tego z czym ma się mierzyć...

Co do "Czasu apokalipsy"- zgoda. Wyszło że obaj mieliśmy na myśli to samo, ale inaczej to ubraliśmy w słowa (troche inaczej też wyglądała wyjściowa myśl )... Film jest rozrachunkiem reżysera z tą wojną (cały ten rozmach ma za zadanie przekonać widza do tezy jaką stawia reżyser).

I tu właśnie jest to kwestia odbioru przez widza. Jeden może widzieć w tym straszne "sku****wo", inny genialną zagrywkę taktyczną. Wszystko zależy od sposobu i indywidualnego podejścia widza.

Scenarzysta raczej chciał w "tani" sposób zagrać na uczuciach widzów (bo niewiele osób odbierze to jako zagrywke taktyczną- mimo że jest to tak pokazane w filmie).
Tororetycznie we "Wrogu u bram" jest wszystko to co powinno być (pomijając tą wtórność- choć jeżeli poda się to w "świrzy" sposób to da się to ukryć i te headshooty), ale braknie jednego (jak dla mnie), klimatu (nie "czuje" że to jest Stalingrad, czy Rosja radziecka).

No tak , ty byś rzucił z uśmiechem na ustach granat w najlepszego przyjaciela?

Nie lubie jak coś w filmach jest robione na siłe... Ilość kiczu jaki jest w tym filmie starczył by na 8 innych filmów

"Cienka czerwona linia"

Polecam, naprawe świetne kino!

Jezeli mialbym polecac to:

1. Talvisota - Wojna Zimowa (1989)
2. Dziewiata Kompania (9-ya rota) (2005)
3. Okręt - Das Boot (1981)

Kino europejskie jest moim zdaniem bardziej wstrzasajace, gdzie przekaz nie ginie w morzu wspanialych efektow specjalnych, dramatycznej muzyki i rownie dramatycznych ujec smierci glownych bohaterow. Po obejrzeniu "Talvisoty" oraz ostatnio "Dziewiatej kompanii" zostalem wprawiony w wielogodzinne oslupienie i rozmyslania.
Mimo lubie produkcje wojenne z lat 50-70 (Zwlaszcza te amerykanskie 3-4 godzinne obrazy:) ), lecz najwieksza uczta sa dla mn ie czarno biale filmy z lat 40-50 ktore czasem pojawiaja sie poooozna noc a na kanale TCM

40-50 ktore czasem pojawiaja sie poooozna noc a na kanale TCM

Czasem można tam "oglądnąć" coś fajnego (szkoda tylko że często ogląda się to na "chybił- trafił )...

"Dziewiąta kompania"- nie znam... Możesz coś o tym filmie powiedzieć?

"Das Boot"- ¦wietny film (trzyma w niepewności do końca (i zakończenie mocno nietypowe)- oddaje realia walki na Atlantyku ... Wbrew temu co napisał Sudayew efekty też są niezłe (jak na rok produkcji)...

O tak, 9ta kompania jest wg mnie godna polecenia

"Dziewiąta Kompania" (2005, prod Rosyjsko - finska) to wstrzasajacy film oparty na faktach autentycznych przedstawiajacy tragiczne losy 9 Kompani - mlodych desantnikow z Nowosybirska niepewnych celow, o ktore walcza, ani nawet samej lokacji gdzie przyjdzie im walczyc - odleglego jak z bajki Afganu. Moim zdaniem to jeden z najlepszych filmow ukazujacych czym jest bezsens (kto obejrzy ten sie dokladnie dowie) zmagan wojennych, gdzie zycie nie warte jednego spluniecia, gdzie smierc i kule nie wybieraja.
Film zostal bardzo dobrze przyjety na swiecie oraz w samej Rosji. Na premierze obecny byl tez prezydent Putin, ktoryt nie ukrywal emocji zwiazanych z obejrzeniem filmu. Dodam, ze film nie pochwala w zaden sposob wojny w Afganistanie oraz komunistycznego rezimu - o tym praktycznie nie ma mowy. Bardzo wyrazne sa postaci bohaterow filmu, sa to rozni kolesie od robotnikow przez studentow rzuceni w wir sowieckiej machiny wojennej i morderczemu treningowi. Wojna nie wybiera. Bardzo dobre sceny batalistyczne z uzyciem klasycznej pirotechniki i ciezkiego sprzetu (BMP, Hind, Ural, T80, BTRy...). Komputerowych efektow jest jak najmniej (dzieki Bogu). W filmie jest scena gdzie chlopaki swiezo po wyjsciu z samolotu na plyte lotniska w Afganie sa swiadkami jak samolot wypelniony weteranami walk (2 lata walk w Afganistanie) zostaje trafiony rakieta i ... Ta wstrzasajaca scena nie pozostawia zadnych zludzen w jakie pieklo trafili...

Kod: Zaznacz cały

„Dla rosyjskiej widowni doświadczenia z wojny w Afganistanie i z Czeczenii są podobne  i dlatego ten film jest na czasie i przekonywujący” mówi Walery Kiczin, czołowy krytyk rosyjski. „Ten film jest o wojnie gdzie ludzie nie rozumieją za co oni umierają. Widownia pamięta Afganistan, ale oni także widzą Czeczenię”

Rzucic okiem na klip muzyczny (b.dobry rosyjski zespol) do filmu
http://www.youtube.com/watch?v=V-nbzxW94SQ

Film lecial w kinach wiekszych miast, jesli chodzi o Polske. Mozna sciagnac go. Ale przy odrobinie trudu mozna film kupic. Obecnie czekam na oryginalna wersje DVD, ktora przywiezie mi zaprzyjazniony handlarz z Ukrainy. Obejrzec to na kinie domowym to bedzie dopiero przezycie.

Zachecam wszystkich do obejrzenia, pozycja nr.1 dla fanow OFP.

o Goose, miales juz okazje obejrzec ?

Tak, i to zdecydowanie wiecej niz 1-3 razy Wciągający film.